Niezwykle ciekawe i w dodatku smaczne zastosowanie twarogu z jogurtu – labneh. Bardzo kremowe, o intensywnym i bogatym smaku będą ciekawym urozmaiceniem Waszego jadłospisu. Kulki labneh w oliwie. Czytaj dalej »
Niezwykle ciekawe i w dodatku smaczne zastosowanie twarogu z jogurtu – labneh. Bardzo kremowe, o intensywnym i bogatym smaku będą ciekawym urozmaiceniem Waszego jadłospisu. Kulki labneh w oliwie. Czytaj dalej »
Drożdżowe ślimaczki z Majorki, czyli ensaimada. Ten niezwykle prosty przysmak to jeden z typowych rarytasów Majorki. Zwykle serwowane na śniadanie do kawy z mlekiem, ensaimada stanowi nieodłączny widok maleńkich piekarni. Zwinięte w ślimaki ensaimada to coś pomiędzy drożdżówką, a ciastem francuskim. Są niezwykle delikatne, wręcz rozpływające się w ustach. Ciasto powstaje na bazie mąki, drożdży, wody, jajek, cukru – sekretem jest doskonałej, jakości smalec, od którego zresztą pochodzi nazwa tego wypieku. „Saim” po katalońsku oznacza „smalec wieprzowy”. W wypiekaniu na śniadanie padła propozycja na ensaimadę z masłem. Kto woli ze smalcem, a kto z masłem? Ja wybrałam drugą opcję. Wypiekanie na śniadanie - ensaimada. Czytaj dalej »
Nazwa guacamole pochodzi z języka nahuatl, āhuacamolli (w języku nahuatl āhuacatl - awokado, molli - sos), w języku hiszpańskim wymawia się je jako guacamole. W Polsce nazywany jest smaczliwką, a ze względu na swoją chropowatą, zieloną skórę określany jest niekiedy jako gruszka aligatora. Awokado to owoc, podstawowy składnik guacamole, który posiada wiele właściwości leczniczych i wartości odżywczych. Doceniali je już mieszkańcy południowo-środkowego Meksyku, skąd pochodzą. Nazwa awokado pochodzi od słowa Ahuacuatl, które w języku Azteków oznacza “drzewo, na którym rosną jądra”. Geneza tej nazwy ściśle wiąże się z kształtem owocu oraz jego domniemanymi właściwościami afrodyzjaku. Guacamole… może na Walentynki?
Czytaj dalej »
Pesto to wspaniały włoski sos, który doskonale komponuje się z rybami, mięsem, makaronem, ryżem… i nie tylko. Składniki na przygotowywane tradycyjnie pesto rozgniata się drewnianym tłuczkiem w marmurowych moździerzach – stąd nazwa pesto, gdyż “pestare” znaczy “rozgniatać”. Moje pesto nie będzie tradycyjne, bo przygotowane w blenderze, a składniki użyłam takie, jakie akurat miałam. Pesto pietruszkowo bazyliowe. Czytaj dalej »
Egipcjanie lubią, gdy chałwa ocieka tłuszczem sezamowym, w Tunezji sprzedaje się ją w formie torcików, w Turcji zaś jest używana jako dodatek do pieczywa. Grecy jedzą ją podczas święta Katari, które jest odpowiednikiem naszej środy popielcowej. Mało kto nie lubi słodyczy, więc osoby, które ich jeść nie mogą lub z pewnych względów nie powinny poniższy przepis ucieszy na pewno. Chałwa domowa z pistacjami. Słowo chałwa w języku greckim i arabskim oznacza cukierek. Jednak mało kto kojarzy, że powstaje ona głównie z sezamu. Wprost niewiarygodne wydaje się przygotowanie chałwy z tak niewielkiej ilości składników. Chałwę można również przygotować z innych nasion niż sezam. Dla przykładu na Bałkanach powstaje z maku, słonecznika i orzechów. Dodaje się też do niej różne składniki, np. bakalie. Czytaj dalej »
“- Panie kelner! To mięso w mielonym jest nieświeże!
- To niemożliwe proszę pana. My do mielonego w ogóle nie dajemy mięsa.”
„Smażenie w ruchu, smażenie z intensywnym mieszaniem, smażenie krótkie (chiń.: 炒 chăo; ang. stir-frying) − jeden z charakterystycznych dla kuchni dalekowschodnich sposobów przyrządzania potraw smażonych. Istotą tej techniki jest krótkotrwałe podgrzewanie składników potrawy na silnym ogniu, połączone z jednoczesnym intensywnym mieszaniem. Smażenie tego rodzaju wykonuje się w woku, dużej patelni o stożkowatym kształcie, dzięki czemu mieszane składniki cały czas gromadzą się na środku. Do smażenia w ruchu mięso kroi się na bardzo cienkie plasterki, a warzywa na zapałkę lub cienkie płatki”. Danie dla wielbicieli kuchni i smaków orientalnych. Według gustu – może być łagodne, ostre lub bardzo ostre. Zaletą dań tego typu jest szybkość ich przygotowania i możliwość indywidualnego doboru składników. Wołowina stir fry w sosie teriyaki. Czytaj dalej »
Caprese – rodzaj sałatki pochodzącej z regionu Kampania w południowych Włoszech. Przyrządza ją się z pokrojonych w plastry pomidorów oraz mozzarelli przełożonych na przemian, polanych sosem z oliwy z oliwe posypanych grubo zmielonym pieprzem i udekorowanych liśćmi bazylii. Ma ona odzwierciedlać włoską flagę. Sałatka caprese. Czytaj dalej »
Skusiły mnie swoim wyglądem, a zachęciła do ich upieczenia Dorota z jednej z grup na Facebooku. To u niej właśnie zobaczyłam tureckie bajgle. Jak przy każdym cieście drożdżowym pracy nie jest tak wiele, ale czas oczekiwania dłuży się niemiłosiernie. No cóż, kiedy czeka wspaniały miód gryczany od Rodziców trudno się „posiłkować” kupnym pieczywem, więc – do roboty. Tureckie bajgle – Simit. Czytaj dalej »
Polenta – włoska potrawa ludowa sporządzana pierwotnie z mąki kasztanowej, obecnie na ogół z mąki kukurydzianej lub kaszki kukurydzianej, niekiedy z dodatkiem sera i różnych sosów, np. sosu pomidorowego. Rodzaj mamałygi. Popularnym sposobem podawania i przygotowywania polenty jest przełożenie gotowej mamałygi do niskiego naczynia. Po ostygnięciu kroi się ją na dowolne kawałki, a następnie grilluje z każdej strony. Czytaj dalej »
Wraz z Darią i Wspólnym gotowaniem z formułą przenosimy się na GP do Brazylii. Brazylijczycy kochają słodycze, a najbardziej popularne, to beijinhos de coco, brigadeiros, czy proponowane przeze mnie cajuzinho. Przepis podejrzałam na blogu Słodziutkie okazje po brazylijsku (podaję z małą modyfikacją). Czytaj dalej »
Tempura 天ぷら jest potrawą kuchni japońskiej, ale jej korzenie sięgają Portugalii. Do przygotowania używamy owoców morza, warzyw, grzybów… i nie tylko. Paski drobiowe w kokosowej tempurze, to danie na obiad, kolację lub jako przystawka. Czytaj dalej »
Potrawa japońska złożona z gotowanego ryżu i najprzeróżniejszych dodatków, to oczywiście sushi. W zależności od dodatków, jedni ją lubią inni – nie. Sushi owocowe, mam nadzieję, przypadnie do gustu jednym i drugim. Tym razem, inspiracją dla mnie był przepis Wilsona Chunga na „ sushi na słodko kokosowo-bananowe”. Czytaj dalej »
Bardzo lubiana u mnie w domu – śródziemnomorska zupa rybna. Ten przepis mam ze starej książeczki (z “Biedronki”), otrzymanej od mojej Mamy. Trochę go zmodyfikowałam, dopasowując do potrzeb ilość składników oraz zmieniając gatunek ryby. Czytaj dalej »